Bu kez anladım Kuru dallardan yapma Bi köprüden geçiyorum Ben ordaydım Erbabı yalnızları Yutan kentler biliyorum Bu kez anladım Hüzünlerden bozma Mutluluklar yaşıyorum Ben ordaydım Acemi aşıkları Boğan sular biliyorum Ne müttefik belli Ne sığınakların yeri Kaybettim bugün ken devam

Ölsem, ölsem, ölsem… hemen şimdi Kaçsam, gitsem, kaçsam… tam da şimdi Bu kez pek bir afili yalnızlık Aldatan bir kadın kadar düşman Ağzı bozuk üstelik… bırakmıyor acıtmadan Bu kez pek bir afili yalnızlık Ağlayan bir kadın kadar düşman Tuzaklar kurmuş üstel devam

Geceyi mesken tuttum gündüz senin olsun yalnızlık derdime dert katar gözlerim ağlar Asil bu yaşlar tek çarem var hayata renk veren aşklar yollarım mecbur istikamete giden yıllar Hepsi de boştu boşluğa koştu sırtıma saplanan okları kalbime soktu ardına bakmadı Görmedı ağladım devam